نانوتکنولوژی به صورت ایجاد، استفاده ودستکاری مواد، وسایل و سیستم‌ها در مقیاس نانومتر( کوچک تر از 100 نانومتر) تعریفشده است. نانوکپسولاسیون به عنوان قسمت مهمی از نانوتکنولوژی است که فرآیندی استکه شامل به دام انداختن عوامل بیواکتیو در مواد حامل با اندازه ای در مقیاس نانواست. تقاضاهای زیاد برای تولید مواد غذایی فراسودمند با ارزش تغذیه‌ای بالا، دز پاییننگهدارنده‌های سنتتیک و خصوصیات ارگانولپتیک بهتر منجر به کاربردهای بی‌شمارنانوکپسولاسیون در فرآیندهای غذایی شده است. برای مثال این تکنولوژی برای افزایشپایداری مواد حساس در حین تولید، انبارداری و بلع مانند ویتامین‌ها؛ کاهش تبخیر وتجزیه فعال‌های زیستی‌ مانند آروماها؛ پوشاندن طعم‌های نامطلوب مانند پلی‌فنل‌ها یامحدود کردن در معرض اکسیژن، آب یا نور قرار گرفتن مانند اسیدهای چرب غیراشباعاستفاده می‌شود

مواد حامل انکپسولاسیون باید دارایدرجه خوراکی، زیست تجزیه‌پذیر و پایدار در سیستم‌های غذایی در حین فرآیند، انبارشو مصرف باشند. مناسب‌ترین مواد حامل در مقیاس نانو برای کاربردهای غذایی، کربوهیدارت‌ها،پروتئین‌ها و لیپید‌ها هستند. سیستم‌های تحویل بر پایه پلی‌ساکارید‌ها برای بسیاریاز کاربردهای صنعتی تا زمانی که آن‌ها سازگار زیستی، زیست تجزیه‌پذیر و دارای پتاسیلبالای اصلاح برای دستیابی به خصوصیات مورد نیاز است؛ مناسب هستند. برعکس حامل‌هایلیپیدی، سیستم‌های تحویل بر پایه کربوهیدارت می‌تواند با رنج وسیعی از ترکیبات بیواکتیواز طریق گروه‌های عملکردیشان، که آن‌ها را به حامل چند بعدی برای پیوند و به دامانداختن اجزا غذایی بیواکتیو آب‌دوست یا آب‌گریز تبدیل می‌کند؛ فعل و انفعال داشتهباشند. از طرف دیگر آن‌ها به عنوان لایه مناسب در فرایند‌‌های دمای بالا به دلیلپایداری حرارتی بالای آن‌ها در مقایسه با سیستم‌های تحویل بر پایه لیپید یا پروتئینکه ممکن است ذوب شوند و یا دناتوره شوند؛ در نظر گرفته می‌شوند