English / Persian
امروز سه شنبه 28 شهریور 1396
بسته بندیهای خوراکی چندنوع داریم و چگونه عمل میکنند؟
شهرک فناوری
گروه کارخانجات پارت لاستیک
کانال تلگرام کلینیک تخصصی بسته بندی مواد غذایی ایرانفودصنعتکانال تلگرامی باشگاه فرمولاسیون مواد غذایی ایرانماشین الات بسته بندی حبوبات و خشکبار

آمار بازدیدکنندگان

کاربر گرامی :  شما می توانید سئوالات مورد نظر خود را در زمینه های متنوع بسته بندی ازطریق منوی تماس یا ما به این

 کلینیک منعکس و پاسخ های متعدد در خصوص سئوال مطروحه را از طریق همین سایت مشاهده فرمائید

سه شنبه 14 اردیبهشت 1395
 فرناز رضائیان عطار

در بیشتر موارد، گوشت طیور با استفاده از CO2 بالا برای مهار گونه های مختلف سالمونلا و اننتروباکتریاسه مانند اشرشیا کلی بسته بندی می شوند. Campylobacter jujuni یکی از 5 دلیل عمده بیماری های با منشا غذا است و میتواند در محصولات گوشت طیور وجود داشته باشد. بیرد و همکاران (2011) اثر اتمسفرهای مختلف بسته بندی را روی کیفیت میکروبی لاشه تازه جوجه گوشتی نگهداری شده در دمای یخچالبه مدت 14 روز، مطالعه کردند. اتمسفرهای مورد استفاده شامل هوا، 100% اکسیژن، 100%  دی اکسید کربن و تزریق ویژه گاز برای گوشت طیور (5% اکسیژن، 10% دی اکسید کربن و 85% نیتروژن) بودند. لاشه ها در بسته بندی های پلی اتیلنی قرار گرفتند و با اتمسفرهای گازی مشخص شده تیمار شدند. آنالیز میکروبی شامل بررسی Campylobacter، ای کلای، سایکروفیل ها و هوازی های کل بود. تمامی تیمارهای مورد استفادهشمارش Campylobacter را کاهش دادند اما 100% اکسیژن باعث کاهش معنی دارتری نسبت به اتمسفرهای دیگر شد. ترکیب اتمسفر 100% دی اکسید کربن، رشد سایروفیل ها، هوازی های کل و اشرشیا کلی را بیشتر از اتمسفرهای دیگر کاهش داد.

Byrd, J.A., Sams, A.R., Hargis, B.M.,Caldwell, D.J., 2011. Effect of selected modified atmosphere packaging on campylobacter survival in raw poultry. Poult. Sci. 90, 1324-1328.

 

  
سه شنبه 17 فروردین 1395
 ارزو عباسی

فیلمها  و پوشش های خوردنی

خصوصیات جدید مواد زیستی به دقت بررسی شده تا در یک حرکت برای افزایش عور مفید فیلم های زیست تخریب پذیر و خوردنی را ایجاد کندو با کاهش ضایعات جامعه صنعتی با ثبات تری بسازد .با این حال بررسی های دقیق این قابلیت های سودمند پیچیده است چون عوامل محدود کننده زیادی مانند خواص ممانعت عبور ضعیف (گاز و رطوبت هوا)، شکنندگی و هزینه وجود دارند.فیلم های خوراکی لایه هایی از مواد قابل هضم هستند که به عنوان پوشش مواد غذایی (پوششهای خوراکی) و یا به عنوان مانعی بین غذا و سایر مواد و یا محیط ها (فیلم های خوراکی) استفاده میشوند.غذا از طریق فرو رفتن در محلول ، اسپری کردن و با اعمال به وسیله برس ها یا اسفنج ها پوشش داده شود.فیلم ها به طور جداگانه تهیه شده و سپس وارد سیستم بسته بندی غذایی میشوند.پلی ساکارید هایی مانند کیتوزان، نشاسته و سلولز ، پروتئین هایی مانند زئین و کلاژنو چربی هایی مانند تریگلیسیرید ها و اسید های چرب میتوانند به عنوان فیلم های خوراکی استفاده شوند.جدول زیر نشان دهنده برخی از خصوصیات مفیداستفاده از پلیمر های زیستی در بسته بندی مواد غذایی است:

خوراکی ، زیست تخریب پذیر، مکمل ارزش غذایی، ارتقای خصوصیات غذا که مربوط به حواس هستند؛ شامل ظاهر، بو و طعم، کاهش حجم بسته بندی، وزن و ضایعات آن، مواد ضدمیکروب و آنتی اکسیدان آمیخته شده، افزایش طول دوره نگهداری و بهبود کیفیت مواد غذایی که بسته بندی نمیشوند، کنترل عبوردهی حرکت رطوبت، گازها،لیپیدها و محلو لها در اجزای داخلی، بسته بندی مستقل و کوچک برای خوراک یهاي ریز نظیر آجیل و کشمش، نقش حامل مواد ضدمیکروب و آنتی اکسیدان، میکروکپسوله کردن مواد و کنترل رهایش عناصر فعال، قابلیت استفاده در بسته بند یهای چند لایه به همراه فیلم های غیر خوراکی، قیمت پایین و وفور، منابع تجدیدپذیر سالانه.

برای ساخت نانو کامپوزیت های زیستی از موادی همچون پروتئین ،آب پنیر، کلاژن، سفیده تخم مرغ و پروتئین های استخراج شده از ماهی نیز می توان استفاده کرد.همچنین از پروتئین های موجود در دانه سویا ، ذرت و گندم برای تولید فیلم های پروتئینی خوراکی استفاده میشود.با وجود این تفاوت های شایانی میان انواع پلیمر های زیستی که قابل استفاده باشند وجود دارد. به عنوان مثال فیلم های پلی ساکاریدی قیمت پایینی دارند اما مانع مناسبی در برابر نفوذ رطوبت نیستند .فیلم های پروتئینی دارای قابلیت های مفیدی مثل شکل پذیری در فرآیند، خاصیت ارتجائی و حائل خوب در برابر نفوذ اکسیژن هستند اما عبور ناپذیری آنها در برابر نفوذ آب ضعیف است (مانند پلی ساکارید ها). فیلم های چربی خاصیت نفوذ ناپذیری خوبی در برابر رطوبت دارند اما مقاومت آنها در برابر عبور اکسیژن و خصوصیات مکانیکیشان ضعیف است. یکی از راه های رفع این نقایص در فیلم های پلیمری زیستی ، ایجاد ترکیب هایی از آنهاست.

 

  
دوشنبه 7 دی 1394
 هدیه کشمیری

بسته بندی خوراکی:

در  طی سال هاي اخیر تمایل به استفاده از بیوپلیمرهاي زیست تخریب پذیر در تولید مواد بسته بندي، بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

امروزه آلودگی هاي ناشی از پلیمرهاي سنتزي، توجه همگان را به استفاده از مواد زیست تخریب پذیر معطوف کرده است و در طی دو دهۀ خیر مطالعه بر روي موادزیست تخریب پذیر حاصل از پروتئین ها و کربوهیدرات ها گسترش وسیعی یافته است. این ماکرومولکول ها  به طور بالقوه می توانند جایگزینی مناسب براي پلیمرهاي سنتزي حاصل از مشتقات نفتی بشمار روند. بسته بندي هاي زیست تخریب پذیر که قابلیت  خوراکی بودن و مصرف به همراه مادة غذایی را دارند، به دو دستۀ فیلمها و پوشش هاي خوراکی تقسیم می شوند 

  
سه شنبه 26 آبان 1394
 سمیرا اسمعیل زاده

 

فیلم و پوشش خوراکی لایه نازکی از مواد خوراکی است که توسط فرآیندهای مناسب صنعت غذا ساخته شده و برای دستیابی به اهدافی از قبیل کنترل انتقال رطوبت، محدود کردن انتقال گازها، به تعویق انداختن مهاجرت روغن و چربی، حمل افزودنیهای غذایی مانند عوامل ضد میکروبی و آنتی اکسیدانها، بهبود کیفیت و افزایش ماندگاری بر روی محصول غذایی قرار می گیرد زیست تخریب پذیر بودن و خوراکی بودن این ترکیبات سبب شده است که به طور وسیع مورد پژوهش و کاربرد قرار گیرند زیرا کاربرد آن ها می تواند استفاده از فیلم های سنتزی دارای مخاطرات زیست محیطی و تجزیه ناپذیر را کاهش دهد  .از جمله کاربردهای فیلم های خوراکی در ارتباط با مواد غذایی می توان به پوشش دادن آن ها بر سطح فرآورده های قنادی، میوه ها و سبزی های تازه، برخی فرآورده های گوشتی، برخی فرآورده های لبنی، شکلات، غلات صبحانه ای، طیور و ماهی، فرآورده های منجمد، فرآورده های خشك شده و نظایر این ها اشاره داشت .

  
دوشنبه 6 مرداد 1393
 سيد محمد احمدي-دانشجوي تكنولوژي

فيلم ها و پوشش هاي خوراكي نوعي از بسته بندي محسوب مي شوند كه از مواد تجديد پذير سازگار با محيط زيست و زيست تخريب پذير تهيه مي شوند. فيلم هاي خوراكي معمولاً بين 250-50 نانومتر ضخامت دارند و براي روكش دادن محصول (لفاف) يا ساختن كيسه بكار روند.  دو نيروي محركه اصلي  در آنسوي توسعه مواد بسته بندي بر پايه زيستي قرار دارند. يك محرك، اشتياق فراوان براي جايگزين كردن منابع غير تجديدپذير با تجديدپذير است، در اين صورت به يك صنعت بسته بندي پايدار دست پيدا خواهيم كرد. نيروي محرك ديگر آرزويي است تا ميزان بسته بندي مورد استفاده كه به محل دفن زباله مي روند را با تبديل به بسته بندي زيست تخريب پذير و قابل كمپوست شدن كاهش دهيم. علاوه بر اين هدف ديگري كه براي استفاده از بسته بندي هاي خوراكي دنبال مي شود اين است كه بسته بندي هاي سنتي نمي توانند كاملاً مواد غذايي سالم توليد كنند. براي دلايل زيادي محصول غذايي در تماس آْلودگي ثانويه قرار مي گيرند بنابراين پوشاندن سطح ماده غذايي با بسته بندي هاي جديد يعني فيلم هاي خوراكي حاوي تركيبات ضد ميكروبي مي تواند محصولات را در برابر توسعه ميكروفلوراي مضر محافظت كند. 

 از كاربردهاي بهبود كيفيت سيستم هاي غذايي با كنترل انتقال جرم، رطوبت، نفوذ رطوبت، نفوذپذيري به گازهايي نظير اكسيژن، دي اكسيد كربن و همچنين حفظ طعم و رايحه هستند به عنوان ماده چسبنده براي مزه دار كردن يا بهبود ظاهر غذاها

مواد اوليه مورد استفاده در فيلم ها يا پوشش هاي خوراكي در سه دسته قرار مي گيرند:  

پلي ساكاريدها ، پروتئين ها و تركيبات ليپيدي

1-    فيلم هاي خوراكي بر پايه پلي ساكاريد ها:

اين فيلم ها از پلي ساكاريدهايي نظير پكتين، نشاسته و مشتقات آن، سلولز، صمغ عربي، زانتان ساخته مي شوند. بطور كلي بر پايه پلي ساكاريد بدليل خاصيت آبدوستي از ممانعت كنندگي مطلوب به رطوبت و بخار آب برخوردار نيستند.

2-    فيلم هاي خوراكي بر پايه پروتئين:

فيلم هايي هستند كه از تركيباتي پروتئيني نظير كلاژن، ژلاتين، پروتئين آب پنير، كازئين، آلبومين تخم مرغ، گلوتن گندم، زئين ذرت بدست مي آيند.

3-    فيلم هاي خوراكي بر پايه ليپيد

اضافه كردن ليپيد به تركيبات هيدروكلوئيدي (به صورت مخلوط يا لايه اي) باعث ايجاد خواص ممانعت كنندگي فيلم توليدي نسبت به رطوبت مي شود. در چنين فازهايي پلي ساكاريد يا پروتئين نقش استحكامي و ممانعت كنندگي به اكسيژن و ليپيد نقش ممانعت كنندگي در برابر رطوبت و بخار آب و همچنين نرم كردن بافت را دارد. مهمترين تركيبات مورد استفاده در ارتباط با منوگليسيريدهاي استيله شده استرهاي اسيد چرب لوريك، پالمتيك، استئاريك، اولئيك، لينولئيك و لينولنيك مي باشد. گليسرول منواستئارات استيله شده براي جلوگيري از دست دادن آب در گوشت و گوشت طيور كاربرد دارد . همچنين به همراه مواد فعال سطحي به منظور جلوگيري از فرسايش سطحي ميوه ها و سبزيجات طي انبار داري بكار مي روند.

در بين اينها،  فيلم هاي بر پايه پروتئين جذابيت بيشتري دارند چراكه اين فيلم ها خصوصيات ممانعت كنندگي به گاز بهتري در مقايسه با چربي و پلي ساكاريد دارند. خصوصيات مكانيكي بر پايه پروتئين همچنين بهتر از دو تاي ديگر است زيرا پروتئين ساختاري بي نظيري (بر اساس 20 منومر مختلف) دارد كه دامنه وسيعي از خصوصيات كاربردي را به آن مي بخشد. مخصوصاً بدليل پتانسيل پيوند بين مولكولي.

با اين وجود خصوصيات مكانيكي و مقاومت به بخار آب فيلم هاي بر پايه پروتئين كمتر از فيلم هاي سنتزي است از اينرو بايد خصوصيات فيلم هاي پروتئيني را با روش هاي مختلفي نظير آنزيمي، شيميايي و تركيب شان با مواد هيدروفوبيك و برخي پليمرها و يا با استفاده از روش هاي فيزيكي بهبود يابد. بيشتر تحقيقات بر روي بهبود رطوبت و استحكام مكانيكي متمركز شده اند. به عنوان مثال افزايش پيوند كوالان بين پروتئين هاي گلوتنين از طريق واكنش هاي شيميايي منجر به استحكام بيشتر فيلم هاي بر پايه پروتئين مي شود. متداولترين ماده شيميايي در اين خصوص فرمالدئيد مي باشد.

فيلم هاي بر پايه پروتئين بواسطه رطوبت پذيري در خصوص جلوگيري از انتقال رطوبت ضعيف عمل مي كنند. استفاده از چربي در فيلم هاي خوراكي مي تواند به جلوگيري از جذب رطوبت غذاهايي با رطوبت پائين و متوسط كمك كند.

مزاياي لفاف هاي خوراكي در ارتباط با مواد غذايي به تيتر وار به موارد ذيل اشاره كرد

زيست تخريب پذيرند،  ارزش تغذيه اي دارند،  باعث حفظ ايمني،   كاهش فساد و پوسيدگي ميوه جات

حفظ ظاهر غذا به دليل ممانعت از تبخير و خشك شدن محصول

جلوگيري از جذب رطوبت بوسيله مواد غذايي

مانع از از دست رفتن رايحه هاي مواد غذايي

مانع قهوه اي شدن بدليل جلوگيري از رسيدن اكسيژن به ماده غذايي

استحكام مكانيكي ماده غذايي، كاهش چسبندگي آب نبات ها

جلوگيري از جذب بيش از حد روغن به بافت محصول و خروج بيش از حد آب طي سرخ كردن،  مانع سبز شدن سطحي سيب زميني در برابر نور مي شوند. صرفنظر از مزاياي فيلم هاي خوراكي نقطه ضعف هاي هم دارند استحكام كمتر و خواص مكانيكي ضعيف تر در مقايسه با لفاف پلاستيكي سنتزي دارند لفاف هاي طبيعي بويژه در رطوبت كم شكننده هستند به همين دليل افزودن پلاستي سايزر ضروري است.

 

كاربردهاي فيلم هاي خوراكي در صنايع غذايي

 

 

 

 

اولين وظيفه فيلم هاي خوراكي در تكنولوژي مواد غذايي، طولاني كردن عمر ماندگاري، بهبود كيفيت محصولات غذايي تازه و فرآوري شده است. همچنين با ممانعت از اتلاف آب، تغييرات طعم يا رنگ، نقش محافظتي دارند. با ممانعت كنندگي از اكسيژن نقش جلوگيري از رشد ميكروب ها و تند شدن محصول را دارند. اين پليمرها ممكنست حاوي تركيبات ضد ميكروبي و آنتي اكسيداني باشند. تركيبات ضدميكروبي به پليمر تثبيت مي شوند اين تركيبات ممكنست آنزيم هايي نظير ليزوزيم، لاكتوپراكسيداز ، روغن هاي اسانسي نظير روغن هاي اسانسي سير، عصاره گياهان نظير دانه انگور باشند. تركيبات نگهدارنده هم ممكنست به پليمرهاي خوراكي اضافه شوند مهمترين نگهدارنده بنزوئيك اسيد، سديم بنزوات و پتاسيم سوربات هستند.

نشان داده شده كه فيلم خوراكي محتواي بتاكاروتن را حفظ مي كند و ارزش تغذيه اي ويتامينE و كلسيم را در هويچ افزايش داده است. در آخر مي تواند به عنوان بخشي از ماده غذايي عمل كند چون در تماس مستقيم با ماده غذايي قرار گيرد و با غذا مصرف شود.

 

منابع:

مجيد جوانمرد، ليلا گلستان. 1389  نفوذپذيري نسبت به بخار آب در فيل مهاي خوراكي بر پايه كنسانترة پروتئين آب پنير و روغن زيتون. مجله مهندسي شيمي ايران  سال نهم  شماره چهل و ششم. 4-12.

 

سید امیر محمد مرتضویان، محمد حسین عزیزي، سارا سهراب وندي، 1387. مروري بر کاربرد لفافهاي خوراکی در مواد غذایی. www. Sid.ir .

Bourtoom, T.2009. Edible protein films: properties enhancement, Review Article. International Food Research Journal 16: 1-9.

 

Karolina Kraśniewska*, Małgorzata Gniewosz. 2012. Substances with Antibacterial Activity in Edible Films – A Review Pol. J. Food Nutr. Sci.,   62(4): 199-206.

  
دوشنبه 30 تیر 1393
 جلال احسانی

بسته بندی ها (پوشش هاي) خوراکی را از نقطه نظرات گوناگون به سه گروه طبقه بندي کرده اند:

1) از دیدگاه تعداد جز سازنده لفاف که تک لایه، چند ترکیب ویا مرکب می باشند،

 2) از دیدگاه روش تولید به صورت لایه اي، امولسیونی و یا قالب ریزي شده وجود دارند 3) از دیدگاه ترکیبات اصلی سازنده لفاف که با پایه پلی ساکارید، پروتئین، لیپید و یا ترکیبی از آنهاست.

در مجموع ترکیبات سازنده پوشش ها را می توان به سه دسته، هیدروکلوئیدها (شامل پلی ساکارید و پروتئین)، لیپیدها (اسیدهاي چرب، موم و گلیسیریدها) و سایر ترکیبات افزودنی تقسیم کرد.

پوشش هاي خوراکی مزایاي گوناگونی از نقطه نظر جنبه هاي سلامت بخش، حسی و اقتصادي دارند. همچنین این پوشش ها قابل بازیافت بوده که زیست کافت نامیده می شوند. برخورداري از این مزایا و نیز تلاش براي رفع نقایص موجود و بهینه سازي کارایی پوشش خوراکی باعث شده است که پژوهش هاي متعددي در این عرصه در حال انجام باشند.

عمده ترین مزایاي بسته بندی ها (پوشش هاي) خوراکی عبارتند از:

·        به دلیل ماهیت کربوهیدراتی، پروتئینی و/یا لیپیدي از ارزش تغذیه اي خوبی برخوردارند. 

·        این پوشش ها سبب نامساعد شدن شرایط براي رشد میکروارگانیسم ها نظیر کاهش نفوذپذیري نسبت به اکسیژن و فعالیت آبی محیط خواهند شد. 

·        از طریق کاهش تنفس سبب به تعویق انداختن فساد و له شدگی در میوه و سبزي میشوند. 

·        کاهش درصد افت وزن و یا جذب رطوبت در طی نگهداري میشوند

Mariniello, L., Di Pierro, P., Esposito, C    .,     Sorrention, A., Masi, P. and Porta, R. 2003 . Preparation and mechanical properties of edible pectin-soy flour films obtained in the absence or presence of transglutaminase. Journal of Biotechnology, 102: 191-198.

McHugh, T. H. and Krochta, J. M. 1994. Milk protein based edible films and coatings. Food Technology, 97: 97-103.

Arvanitoy annis, I., Psomiadou, E., Nakayama, A., Aiba, S. and Yamamoto, N. 1997. Edible films made from gelatin, soluble starch and polyols. Food chemistry, 60: 593- 604.

Niperos-Carriedo, M. O. 1994. Edible coatings and films based on polysaccharides: Edible Coatings and Films to Improve Food Quality. Technomic Publishing company, Inc, USA, 305-335.

  
چهارشنبه 18 تیر 1393
 زهرا پورشریف

فیلم های خوراکی لایه هایی از مواد قابل هضم هستند که به عنوان پوشش مواد غذایی(پوشش خوراکی) و یا به عنوان مانعی بین غذا و سایر مواد یا محیط ها(فیلم های خوراکی) استفاده می شوند. پوشش های خوراکی فرمولاسیون های محلولی هستند که در سطح غذا بکار می روند مانند یک لایه نازک از فیلم خوراکی که مستقیما روی سطح غذا یا بین لایه های مختلف اجزا برای جلوگیری از مهاجرت رطوبت، اکسیژن و محلول ها به داخل غذا تشکیل شده است. پوشش های خوراکی در محصولات ماهی و گوشت از طریق فرو بردن، اسپری کردن، غلطک زنی، برس زنی می توانند بکار برده شوند. پوشش های خوراکی زمان ماندگاری را افزایش می دهند و کیفیت سیستم غذایی را از طریق کنترل انتقال جرم و رطوبت و انتشار روغن و نفوذ پذیری گازهای اکسیژن و دی اکسید کربن و از دست دادن آروما و طعم بعلاوه حفظ خصوصیات رئولوژیکی و مکانیکی، رنگ و ظاهر غذا بهبود می دهند. پروتئین ها چسبندگی خوبی به سطوح هیدروفیل دارند و موانع خوبی در برابر اکسیژن و دی اکسید کربن هستند. پوشش های خوراکی هم چنین توانایی حفظ کیفیت غذا بعد از اینکه بسته بندی باز می شود بوسیله حفاظت در برابر تغییرات رطوبت، ورود اکسیژن و از دست دادن آروما را دارند. فرمولاسیون پوشش ها برای حفظ چسبندگی درزبندی یا بهبود ظاهر غذاها استفاده می شود. برای مثال پوشش های خوراکی می توانند روی سطح اسنک ها و کراکر ها به منظور چسبیدن طعم دهنده ها اسپری شوند. پوشش های خوراکی برای کنترل کیفیت میوه های تازه استفاده می شوند. برای کاهش ورود روغن در طی سرخ کردن عمیق گوشت و خروج خونابه هنگام خروج از انجماد ماهی سالمون استفاده می شوند. فیلم های کامپوزیت ممکن است طبیعت نا همگن داشته باشند و از مخلوطی از پروتئین، پلی ساکارید، پلاستی سایزر و لیپید باشند. این ترکیب امکان رسیدن به بهره برداری بهتر از خصوصیات عملکردی هریک اجزای فیلم را می دهد. افزودن پلی ساکارید به فرمولاسیون یک فیلم باعث بهبود ممانعت کنندگی به رطوبت و مقاومت مکانیکی آن فیلم می شود. پلی ساکارید هایی مانند کیتوزان، نشاسته و سلولز، پروتئین هایی مانند زئین و کلاژن و چربی هایی مانند تری گلیسریدها و اسیدهای چرب می توانند به عنوان فیلم های خوراکی استفاده شوند. فیلم های پلی ساکاریدی قیمت پایینی دارند اما مانع مناسبی در برابر نفوذ رطوبت نیستند. فیلم های پروتئینی دارای قابلیت های مفیدی مثل شکل پذیری در فرایند، خاصیت ارتجاعی و حائل خوب در برابر نفوذ اکسیژن هستند اما عبور ناپذیری آنها در برابر نفوذ آب ضعیف است(مانند پلی ساکاریدها) فیلم های چربی خواص نفوذ ناپذیری خوبی در مقابل رطوبت دارند اما مقاومت آن ها در برابر عبور اکسیژن و خصوصیات مکانیکیشان ضعیف است یکی از راه های رفع این نواقص ترکیب کردن آن هاست لذا نانو کامپوزیت های زیستی برای کاربرد خوراکی گسترش یافته اند. فیلم ها به شکل کیسه، لفاف، کپسول، کیف و روکش کاربرد دارند.

انواع پوششهای خوراکی:

1) پوششهای پلی ساکاریدی(آلژینات، پکتین، نشاسته، دکسترین، سلولز، صمغ های میکروبی، کاراگینان)

2) پوششهای لیپیدی(موم ها، استوگلیسرید)

3) پوششهای پروتئینی(زئین، گلوتن، کازئین، پروتئین آب پنیر، ژلاتین)

4) پوششهای مرکب

5) فیلم های خوراکی تقویت شده با نانوذرات

فیلم های بر اساس پروتئین شیر: کازئینها، پروتئین های آب پنیر ،کلاژن و ژلاتین، پروتئین پلاسما، پروتئین میوفیبریل، سفیده تخم مرغ، پروتئین سویا، گلوتن گندم، زئین، پروتئین های بر پایه نانو کامپوزیت هستند. کلاژن یکی از کاربردی ترین فیلم پروتئینی خوراکی در مقیاس تجاری است که بطور عمده در صنعت گوشت برای تهیه پوشش های خوراکی سوسیس ها مورد استفاده قرار می گیرد و خصوصیات مکانیکی خوبی دارد. با افزایش رطوبت نسبی نفوذ پذیری اکسیژن از آن افزایش می یابد. عوامل اتصال دهنده متعدد شیمیایی برای بهبود خصوصیات مکانیکی، کاهش حلالیت و افزایش پایداری حرارتی این فیلم ها مورد استفاده قرار می گیرد. مناسب ترین روش استخراج آن روش استخراج با اسید استیک است چرا که روشی ملایم تر می باشد.

کاربرد: فیلم کلاژن برای گوشت و پنیر برای جلوکیری از چروک شدگی، روکش لیپید برای پوشش سوسیس، فیلم کربوکسی متیل سلولز برای غذای خشک، موم برای میوه و سبزی، زئین برای آبنبات، اترهای سلولز(کربوکسی متیل سلولز، هیدروکسی پروپیل سلولز، متیل سلولز) به عنوان اجزای بکار رفته در پوشش میوه، سبزی، گوشت، ماهی، آجیل و محصولات قنادی و نانوایی بکار می روند.

فیلم های خوراکی می توانند تغییرات رطوبت را برای دوره کوتاهی محدود کنند. آنها در جایی که نفوذ پذیری بخارآب بالایی مورد نیاز است مثل ماهی، گوشت، میوه، سبزی و پنیر مطلوب اند. آنها خصوصیات ممانعت کنندگی به گاز تاثیر گذاری در شرایط خشک دارند مخصوصا در مقابل اکسیژن. فیلم های خوراکی فعال یا زیست تخریب پذیر برای اصلاح و کنترل اتمسفر سطح غذا بکار می روند. بهبود پایداری میکروبی غذا با کاهش pH   سطح می تواند بدست آید.

  
دوشنبه 16 تیر 1393
 عمادآیدانی

با سلام

فیلم های خوراکی به لایه نازکی از مواد اطلاق می شود که به عنوان پوششروی مواد غذایی استفاده می شود .علاوه براین فیلم

های خوراکی می توانند حاوی آنتی اکسیدان و مواد ضد میکروبی باشند واین در حالی است که بسته بند یها ی مرسوم قادر به

رقابت در این زمینه با فیلم های خوراکی نمی باشند فیلم های خوراکی به واسطه جلوگیری از نفوذ رطوبت ’اکسیژن ’دی اکسید

کربن بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند فیلم های خوراکی با استفاده از پروتیین  کربوهیدرات و چربی در ترکیبات و –

فرمولاسیونها متفاوتی تهیه می شوند بسته بندی فعال می تواند نقش های متعددی داشته باشد که در بسته بندیهی رایج وجود ندارد

مزایای آن عبارتند از تجزیه کامل توسط محیط زیست قابل مصرف به همراه ماده خوراکی و همچنین کاهش مصرف فیلمهای

پلیمری است فیلم ها به شکل لفاف کپسول  پاچ یا کیسه تولید شوند  باز دارندگی بسیار خوب از تبادل گازها  ی تنفسی .باعث

کاهش آلودگی محیط زیست .

فیلم های خوراکی نانو کامپوزیتی (از پوره میوه)وتقویت آن توسط نانو فیبرهای سلولزی با حضور پلی ساکارید در ترکیبشان

نظیر پکتین  نشاسته ومشتقات سلولز مرتبط می باشند فیلم های تولید شده می تواند خواص مکانیکی و ممانعت کنندگی را از

ترکیبات تشکیل دهنده فیلم به همراه رنگ طعم فراهم آمده توسط رنگدانه ها وترکیبات فرار از میوه با همدیگر داشته باشد

فیلم هلی خوراکی بر پایه پروتئین آب پنیر :ماندگاری برای مزه دار کردن یا بهبود ظاهر غذا و یا به عنوان ماده چسبنده

برای مزه دار کردن غذا و یا به صورت اسپری کردن بر روی سطح اسنک ها وکراکرها ار طریق غوطه وری مورد استفاده

قرار می گیرد

بسته بندی خوراکی چند نوع داریم  چگونه عمل می کنند

بیشتر ظروف پلاستیکی هستند  نوع پلاستیک  رطوبت چربی و اسیدیته و سایرویژگیهای شیمیایی هستند که اختلاف اساسی

برای مواد مختلف را به وجود می آورد مواد تشکیل دهنده ظروف پلاستیکی عمدتا پلی اتیلن  پلی پروپلین (pp   )  پلی وینیل

کلراید ((pvc پلی استایرن ((ps پلی اتیلن ترفتالات(pet  )پلی آمید(pa )و پلی کربنات(pc )هستند ظروف پلی استایرن

یا    psبرای بسته بندی و نگهداری توصیه نمی شوند  چون نسبت به گاز بخار نور نفوذ پذیرند و ریختن برخی مواد غذایی

داغ وچرب باعث می شود منومرهای سرطانزا از ظروف داخل مواد غذایی بیایند برای مواد غذایی گرم از ظروف pp

استفاده و  pet بیشتر برای نوشابه و آب آشامیدنی است وpe  پلی اتیلن وpp پلی پروپلین بهترین ظروف برای نگهداری

 مواد غذایی هستند

  
شنبه 3 خرداد 1393
 بهنام فیوضی

فيلم خوراکي به لايه نازکي از يک ماده خوراکي اطلاق مي شود که بر روي سطح ماده غذايي به عنوان پوشش و يا در لابه لاي اجزاي تشکيل دهنده ماده غذايي قرار داده شده تا مانعي در برابر عوامل م خرب مانند حضور گازهايي چون اکسيژن، دي اکسيد کربن، رطوبت و غيره بوده تا زمان ماندگاري ماده غذايي افزايش يابد

با توجه به اینکه فیلم های خوراکی کنترل کننده فعالیت آبی در ماده غذایی است، لذا اهمیت کاربرد آنها در صنعت غذا بیش از پیش آشکار می شود . دلایل استفاده از این نوع بسته بندی عبارتند از : جلوگیری از انتقال رطوبت، جلوگیری از خروج ترکیبات فرار موجود در م اده غذایی، کاهش، دهنده سرعت تنفس، به تاخیر انداختن تغییرات در بافت ماده غذایی، مانعی بسیار عالی در برابر عبور چربیها و روغن ها، عبوردهی بسیار انتخابی گازهایی نظیر اکسیژن و دی اکسید کربن.

در مقایسه با استفاده از پلیمرهای غیر خوراکی در بسته بندی مواد غذا یی مانند و دیگر پلیمر های متداول، این نوع بسته بندی دارای مزایای منحصر بفردی است . فیلم های خوراکی قابل تجزیه توسط محیط زیست می باشد، می تواند به عنوان جزئی از ماده غذایی مورد استفاده قرار گیرد و میزان مصرف پلیمر های پایه نفتی را کاهش می دهد.

فیلم های خوراکی تهیه شده از میوه و سبزیجات، تنظیم کننده میزان انتقال رطوبت، اکسیژن، دی اکسید کربن، چربی، عطرو طعم ترکیبات موجود در سیستم های غذایی بوده تا زمان ماندگاری و کیفیت محصول افزایش یابد. میوه های مورد استفاده عموما هلو، سیب، گلابی و زردآ لو است . فیلم تهیه شده از این میوه ها انعطاف پذیر، دارای ضخامت کم و حفظ کننده عطر و طعم میوه است . برای تهیه این فیلم های خوراکی از میوه ها، ابتداپوره ای از آنها تهیه شده و سپس توسط آب به گونه ای رقیق می شود تا به راحتی قابل جاری و پخش شدن بر روی سطح باشد . در ادامه این سوسپانسیون بر روی سطح تفلون ریخته شده تا در دمای محیط خشک شود . البته برای افزایش سرعت خشک شدن می توان از سطوح مجهز به سیستم حرارتی استفاده نمود    . 

روش تهیه فیلم های خوراکی پایه سبزیجات نیز مانند میوه است ولی به دلیل کمتر بودن عوامل شیرین کننده در سبزیجات نسبت به میوه ها، فیلم های پایه سبزیجات شکننده تر می باشد . برای کاهش این معضل در فیلم های خوراکی مانند گلیسرول ها استفاده     (plasticizer) خوراکی پایه سبزیجات از عوامل شیرین کننده ونرم کننده های می شود تا انعطاف پذیری فیلم خوراکی افزایش یابد . اگر چر بی یا روغن به فیلم اضافه شود، ممانعت فیلم در برابر رطوبت افزایش می یابد. ضمنا ماهیت آب دوستی فیلم خوراکی پایه سلولزی نیز موجب افزایش ممانعت فیلم در برابر رطوبت می شود.

علاوه بر فیلم های خوراکی حاصله از میوه ها و برخی از سبزیجات، پروتئین ها و پلی ساک ارید ها دو دسته بسیار مهم جهت ساخت فیلم های خوراکی می باشند . پلی ساکاریدهای مورد استفاده در این بخش از صنعت عبارتند از     :پکتین، دکسترین، نشاسته و نشاسته های اصلاح شده وآلجینات ها. عموما فیلم ،    (CMC)  کربوکسی متیل سلولز های خوراکی مورد استفاده در غ ذاهای سرخ شده بر پایه کربوهیدرات ها می باشد . به ویژه می توان در این زمینه از نام برد. پروتئین های مورد استفاده در ساخت فیلم های خوراکی در بسته بندی مواد Gellon Gum و CMC،(Soy Protein) پروتئین سویا ،(Wheat Gluten) گلوتن گندم ،(Corn Zein) غذایی نیزعبارتند از: پروتئین غلات، کازئین شیر، کولاژن و ژلاتین. عمده کاربرد آن در شکلات ها، طعم دهنده ها، ،(Whey Protein) پروتئین آب پنیر موجب می شود تا nutmeats خشکبار و قرص های دارویی است . برای نمونه استفاده از این فیلم به عنوان پوشش در فیلم به عنوان مانعی مناسب در بر ابر اکسیژن عمل نموده و ماندگاری محصول را با جلوگیری از تا 50 % افزایش دهد. پروتئین آب پنیر نیز به عنوان یک فیلم خوراکی از نوع آب دوست، مورد (Rancidity) رانسیدیتی استفاده قرار می گیرد.

 

[1] Gordon.L.Robertson.1993.Food packaging:principle and practice.Marcel Dekker Inc

[2] Sebti,I.Coma,V.2002.Active edible polysaccharide coating and interaction between solution

coating components, carbohydrate polymers.49:139-144.

[3] Shiying. Xu, Li Da Xu, Xiufang C. 2003. Determining optimum edible films for kiwifruits

using an analytical hierarchy process. Computers & Operations Research,30:877-886.

[4] Mariniello.L, Di Pierro.P, Esposito.C, Sorrentino.A, Masi.P, Porta.R.2003. Preparation and

mechanical properties of edible pectin /soy flour films obtained in the absence or presence of

transglutaminase. Journal of Biotechnology,102:191-198.

 

  
سه شنبه 13 اسفند 1392
 صابر برخوری

ﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎی ﺧﻮرا ﮐﯽ ﺑﻪ ﻻﯾﻪ ﻧﺎزﮐﯽ از ﻣﻮاد ﺧﻮراﮐﯽ اﻃﻼق ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨـﻮان ﭘﻮﺷـﺶ روی ﻣـﺎده ﻏـﺬاﯾﯽ   اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد . ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ، ﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎی ﺧﻮراﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺣﺎوی آﻧﺘﯽ اﮐـﺴﯿﺪان و ﻣـﻮاد ﺿـﺪ ﻣﯿﮑﺮوﺑـﯽ  ﺑﺎﺷﻨﺪ و اﯾﻦ در ﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪی ﻫﺎی ﻣﺮﺳﻮم ﻗﺎدر ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﺑﺎ ﻓﯿﻠﻢ ﻫـﺎی ﺧـﻮراﮐﯽ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎی ﺧﻮراﮐﯽ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از ﻧﻔﻮذ رﻃﻮﺑـﺖ، اﮐـﺴﯿﮋن، دی اﮐـﺴﯿﺪ ﮐـﺮﺑﻦ، ﻋﻄـﺮ و  ﭼﺮﺑﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎری ﻣﻮاد ﻏﺬاﯾﯽ و ﺣﻔﻆ ﮐﯿﻔﯿﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣـﯽ ﮔﯿﺮﻧـﺪ . ﻓـﯿﻠﻢ ﻫﺎی ﺧﻮراﮐﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻫﺎ، ﮐﺮﺑﻮﻫﯿﺪراﺗﻬﺎ و ﭼﺮﺑـﯽ در ﺗﺮﮐﯿﺒـﺎت و ﻓﺮﻣﻮﻻﺳـﯿﻮن ﻫـﺎی ﻣﺘﻔـﺎوﺗﯽﺗﻬﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﻓﻌال ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻧﻘﺶﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي را  داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ در ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪ يﻫﺎي راﯾﺞ وﺟﻮد ﻧﺪارد  کهﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از : ﺗﺠﺰﯾـﻪ ﮐﺎﻣـﻞ ﺗﻮﺳـﻂ ﻣﺤـﯿﻂ زﯾـﺴﺖ، ﻗﺎﺑـﻞ  ﻣﺼﺮف ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺎده ﺧﻮراﮐﯽ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف ﻓﯿﻠﻢ ﻫـﺎی ﭘﻠﯿﻤـﺮی ﭘﺎﯾـﻪ ﻧﻔﺘـﯽ  ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺿﺪ ﻣﯿﮑﺮوﺑﯽ (آﻧﺘﯽ ﻣﯿﮑﺮوﺑﯽ)، ﮔﺮﻓﺘﻦ اﮐﺴﯿﮋن، رﻃﻮﺑﺖ ﯾﺎ اﺗﯿﻠﻦ (وﯾﮋﮔﯽ اﺳﮑﺎوﻧﺠﺮي) رﻫﺎ ﮐﺮدن ﻣﻮاد ﻃﻌﻤﯽ و ﯾﺎ اﺗﺎﻧﻮل

منبع:1Ayranci.E, Tunc.S.2003. A method for the measurement of the oxygen permeability and  the development of edible films to reduce the rate of oxidative reactions in fresh foods. Food Chemistry, 80:423-431

2Labuza, T. P. and Breene, W. M. (1988). Applications of Active Packaging for Improvement of Shelf-life and Nutritional Quality of Fresh and Extended Shelf-life Foods. Journal of Food Process and Preservation. 13:1–69

 

  
دوشنبه 12 اسفند 1392
 صابربرخوری-بخداشت مواد غذایی

بسته بندی های زیست تخریب پذیر به 2 دسته فیلمها و پوششهای خوراکی تقسیم می شوند. فیلم های خوراکی قبل از کاربرد دربسته بندی ماده غذایی بصورت لایه ای نازک تولید میشوند و بعد مثل پلیمرهای سنتزی برای بسته بندی بکار می روند.فیلمها میتوانند به شکل لفاف ، کپسول، پاچ و کیسه تولید شوند که این محصولات با ضخامت زیاد قالب گیری میشوند. پوششهای خوراکی برخلاف فیلمها بر روی ماده غذایی تشکیل میشوند و پوشش بعنوان بخشی از محصول است و موقع استفاده، روی محصول باقی می ماند این کار توسط روشهایی مثل واکس زدن، اسپری کردن و غوطه ور کردن صورت میگیرد. ازجمله مزیت فیلمهای خوراکی: زیست تخریب پذیری، بازدارندگی بسیار خوب از تبادل گازهای تنفسی و در نتیجه از کنترل تنفس میوه ها و سبزی ها،بازدارندگی از انتقال و تبادل ترکیبات بودار و نیز حفاظت محصول درمقابل صدمات مکانیکی از جمله مهمترین مزایای فیلمها و پوشش های خوراکی می باشد.

  [1] Ghanbarzadeh, B., Musavi, M., Oromiehie, A.

R., Rezayi, K., Razmi Rad, E. and Milani, J.

(2007). Effect of plasticizing sugars on water

vapor permeability, surface energy and

microstructure properties of zein films. LWT.

40: 1191–1197.

[2] Ghanbarzadeh, B. and Oromiehie, A. R.

(2008). Biodegradable biocomposite films

based on whey protein and zein: Barrier,

mechanical properties and AFM analysis.

International Journal of Biological

  
دوشنبه 12 اسفند 1392
 مریم نخعی مقدم

فیلم ها و پوشش های خوراکی که در سال های اخیر بخاطر مزایایی از جمله استفاده بعنوان مواد بسته بندی خوراکی بیش از فیلم های سنتزی مورد توجه قرار گرفته اند. این مواد به کاهش آلودگی محیط زیست کمک می کنند.

فیلم های خوراکی اینگونه تعریف می شوند که:  لایه نازکی از مواد که هستند که قابل مصرف می باشند و در مقابل رطوبت، اکسیژن و حرکت املاح مواد غذایی، سدی را فراهم می کنند. این فیلم ها منحصرا از مواد تجزیه و اجزاء خوراکی تولید می شوند و بنابراین انتظار می رود که سریعتر از مواد پلیمری تجزیه شوند. فیلم ها می توانند خواص ارگانولپتیک ماده غذایی بسته بندی شده  را با افزودن ترکیبات مختلف به آن ها (طعم دهنده، رنگ دهنده و شیرین کننده) افزایش دهند وخود،  از ارزش تغذيه اي نيز برخوردار هستند. فیلم ها می توانند داخل موادغذایی هتروژن در بین لایه های مختلف ترکیبات بکار روند و برای جلوگیری از اختلال در رطوبت اجزاء داخلی و مهاجرت املاح در غذاهایی مثل پیتزا، کیک و شیرینی مناسب هستند. همچنین فیلم ها می توانند بعنوان حاملی برای مواد آنتی اکسیدان و ضدمیکروبی عمل  کنند و نیز می توانند در سطح مواد غذایی استفاده شوند تا میزان انتشار مواد نگهدارنده را از سطح به داخل مواد غذایی کنترل کنند. کاربرد دیگر فیلم های خوراکی  استفاده آنها در مواد بسته بندی غذایی چندلایه همراه با فیلم های غیرخوراکی است. در این موارد فیلم های خوراکی، لایه داخلی خواهند بود که در تماس مستقیم با مواد غذایی هستند.

طبقه بندی فیلم ها و پوشش های خوراکی:

فیلم های خوراکی می توانند از موادی با قابلیت فیلم شدن تهیه شوند. در طی تولید، مواد سازنده فیلم باید در حلالی مثل آب، الکل یا مخلوطی از آب و الکل و یا مخلوطی از حلال های دیگر پراکنده و حل شوند. پلاستی سایزرها، موادضدمیکروبی، رنگ ها و طعم ها می توانند به این پروسه افزوده گردند. تنظیم PH ویا حرارت دادن محلول به منظور تسهیل پراکندگی، ممکن است برای برخی پلیمرهای خاص انجام شود. سپس محلول فیلم ساز در حرارت و رطوبت مناسب خشک می شود. محلول های سازنده فیلم برای کاربرد در مواد غذایی به چند روش مورد استفاده قرار می گیرد از جمله غوطه ورسازی، اسپری کردن، برس زنی و حرکت افقی به دنبال خشک کردن.

ترکیباتی که برای تهیه فیلم های خوراکی به کار می روند به سه گروه تقسیم می شوند: هیدروکلوئیدها (مثل پروتئین ها، پلی ساکاریدها و آلژینات ) ، لیپیدها (مثل اسیدهای چرب، آسیل گلیسرول، موم ) و کامپوزیت ها.

نشاسته و مشتقات آن، سلولز و مشتقات آن،آرابينوزيلا ن ها، گالاكتومانان ها، آلژينات ، ژلان، لوبياي خرنوب ، پكتين، كيتوزان ، كاراگينان ، كلاژن، ژلاتين ، گلوتن گندم ، زئين ذرت، پروتئين هاي ميوفيبريلي گوشت ، پروتئين هاي سويا ، پروتئين هاي شير ، پروتئين بادام زميني ، پروتئين پنبه دانه وفيلم هاي با پايه ليپيد از مهمترين مواد مورد استفاده در تهيه فيلم هاي خوراكي هستند.

اما اگرچه تولید فیلم های خوراکی باعث میزان آلودگی و تولید زباله می شود اما نفوذپذیری و خصوصیات مکانیکی آن ها بطور کلی ضعیف تر از فیلم های مصنوعی است و نیاز به مطالعات بیشتر در این زمینه احساس می شود.

 

Reference:

 

Review Article,Edible films and coatings: characteristics and properties ,  Bourtoom, T.  International Food Research Journal 15(3): 237-248 (2008)

  
شنبه 21 دی 1392
 علیرضا ریاضی

فیلم های خوراکی نانوکامپوزیتی (از پوره میوه) و تقویت آن توسط نانوفیبرهای سلولز

بسته بندی غذا و نوشیدنی مسوول 70 درصد بازار بسته بندی در آمریکا و بیش از نصف بازار جهانی می باشد. این حجم بالا به این معنی است که سریعا بایستی آن را کاهش داد، و حجم زباله توسط برنامه های بازیافت بعلت هزینه های بالای بازیافت و مشکلات مرتبط با جداسازی پلیمر، بطور اساسی کاهش نیافته است.

چندین ماده خوراکی خواص تشکیل فیلم شان به منظور تولید فیلم های خوراکی برای استفاده در بسته بندی غذایی  بررسی شده است، اما بطور کامل جایگزین پلاستیکهای سنتزی نشده اند، بلکه بایستی کارایی شان بهبود یافته، لذا مقدار پلیمرهای سنتزی مورد نیاز در هر کاربرد را کاهش دهند. کنسانتره ها و پوره های میوه ها و سبزیها اخیرا بعنوان مواد خوراکی تشکیل دهنده فیلم مورد مطالعه قرار گرفته اند. چنین کاربرد پوره میوه و سبزی به حضور پلی ساکاریدها در ترکیبشان نظیر پکتین، نشاسته، و مشتقات سلولز مرتبط می باشد. فیلم های خوراکی تولید شده از پوره های میوه می تواند خواص مکانیکی و ممانعت کنندگی را از ترکیبات تشکیل دهنده فیلم به همراه رنگ و طعم فراهم آمده توسط رنگدانه ها و ترکیبات فرار از میوه با همدیگر داشته باشد. بعلاوه، تولید فیلم های خوراکی راهی جالب و امیدبخش در استفاده از محصولات جانبی فرآوری میوه می باشد. استفاده تجاری از فیلم های خوراکی بدلیل مشکلات مرتبط با خواص ضعیف مکانیکی و ممانعت کنندگی شان در  مقایسه با پلیمرهای سنتزی محدود شده است. چندین کامپوزیت توسط اضافه نمودن ترکیبات تقویت کننده (پرکننده ها) پلیمرها بمنظور بهبود خواص گرمایی، مکانیکی و ممانعت کنندگی ارایه شده است.اگرچه، بسیاری از مواد تقویت کننده چسبندگی ضعیفی در محل بینابینی اتصال ترکیباتشان نشان می دهند. کاربرد نانو فن آوری پلیمرهای خوراکی ممکن است امکانات جدیدی برای بهبود نه تنها خواص بلکه همچنین به صرفه بودن اقتصادی را نیز ارایه دهد. استفاده از پرکن ها (Fillers ) که حداقل یک بعد در دامنه اندازه نانومتر دارد (نانو ذرات) تولید نانو کامپوزیت های پلیمری می نماید. پخش یکنواخت ذرات نانو، به سطح وسیع بینابینی ماتریسی/پرکنی منجر میشود که تحرک مولکولی، رفتار استراحت (Relaxation bahavior) و خواص متعاقب گرمایی و مکانیکی ماده تغییر نماید.

سلولز پلیمر طبیعی بسیار قوی می باشد. نانوفیبرهای سلولز دسته جالب توجه مواد نانو برای ساخت کامپوزیتهای نانو ارزان، سبک و با مقاومت بالا می باشد.در گیاهان و حیوانات، زنجیره های سلولز بمنظور تشکیل فیبرهای نانو که مجموعه ای از مولکولهایی هستند که در امتداد هم توسط پیوند هیدروژنی کشیده و و پایدار می شوند، سنتز می شود. فیبرهای نانو قطرشان (2 تا 20 نانومتر، بسته به منشا) و طولشان با دامنه 100 تا هزاران نانومتر درابعاد نانو می باشد.

در یک مطالعه اثر غلظتهای مختلف نانوفیبرهای سلولز، اضافه شده بعنوان ترکیب تقویت کننده نانو، بر خواص کششی، نفوذ پذیری به بخارآب و دمای انتقال شیشه ای فیلم های خوراکی پوره مانگو بررسی شده است. نانو فیبرهای سلولز در افزایش مقاومت کششی و اثر آن بر مدول یانگ مخصوصا در غلظتهای بالا موثر بود، لذا نشان دهنده تشکیل شبکه فیبریلی درون ماتریس می باشد. همچنین افزودن نانوفیبرهای سلولز در بهبود ممانعت کنندگی نسبت به بخار آب فیلم ها موثر بود. اثر آن بر دمای انتقال شیشه ای کم ولی معنی دار بود. این مطالعه نشان داد که خواص فیلم های خوراکی پوره مانگو بطور معنی داری از طریق نانوفیبر سلولز قابل بهبود می باشد.

منبع:

 

Azeredo, H.M.C.; Mattoso, L.H.C.; Wood, D.; Williams, T.G.; Avena-Bustillos, M.C.; Mchugh, T.H. Nanocomposite edible films from Mango puree reinforced with cellulose nanofibers. Journal of food science, 2009,74(5), N31-N35. 

  
جمعه 20 دی 1392
 سمیه پاک سرشت

بسته بندی های زیست تخریب پذیر که قابلیت خوراکی بودن ومصرف به همراه ماده غذایی را دارند،به دو دسته فیلمها وپوشهای خوراکی تقسیم میشوند.فیلمهای خوراکی قبل از کاربرد در بسته بندی ماده غذایی به صورت لایه ای نازک تولید میشوند وبعد همانند پلیمرهای سنتزی برای بسته بندی به کار میروند.فیلمها میتوانندبه شکل لفاف،کپسول،پاچ وکیسه تولیدشوند که این محصولات باضخامت زیاد قالب گیری میشوند.پوششهای خوراکی برخلاف فیلمها،برروی مواد غذایی تشکیل میشوند.بنابراین پوشش به عنوان بخشی از محصول بوده وموقع استفاده روی محصول باقی میماند.این کار توسط روشهایی نظیر واکس زدن،اسپری کردن وغوطه ور کردن صورت میگیرد.

پوششهای خوراکی معمولابر پایه مواد بیو لوژیکی مثل پروتئینها،لیپیدهاوپلی ساکاریدهاهستند.مهمترین پلی ساکاریدهایی که می تواننددر فرمولاسیون پوششهای خوراکی استفاده شوند،نشاسته ومشتقات نشاسته،مشتقات سلولز،کیتوزان،پکتین،آلژینات وسایر صمغها می باشند.کربوکسی متیل سلولزیک مشتق سلولز است که به طور عمومی مورد توجه قرار گرفته است وکاربردهای زیادی در میوه ها وسبزی ها دارد.البته تفاوتهای شایانی میان انواع پلیمرهای زیستی وجود دارد به عنوان مثال فیلمهای پلی ساکاریدی قیمت پایینی دارنداما مانع مناسبی در برابر نفوذ رطوبت نیستند.فیلمهای پروتئینی دارای قابلیتهای مفیدی مثل شکل پذیری در فرایند،خاصیت ارتجاعی وحائل خوب در برابرنفوذ اکسیژن هستند(مثل پلی ساکاریدها)اما عبور ناپذیری آنها در برابرنفوذ آب ضعیف است.فیلمهای چربی خواص نفوذ ناپذیری خوبی در برابررطوبت دارند اما مقاومت آنها در برابرعبوراکسیژن وخصوصیات مکانیکیشان ضعیف است.یکی از راههای رفع این نقایص درفیلمهای پلیمری زیستی،ایجاد ترکیبهایی از آنهاست.

استفاده از پوشش های خوراکی  به عنوان حامل ترکیبات ضد میکروبی یکی دیگر از پتانسیلهای بالقوه این مواد جهت افزایش سلامت محصولات تازه وبرش خورده است. پوشش های خوراکی آنتی میکروبیال میتوانندافزایش دهنده اثر بازدارندگی از فسادوباکتری های پاتوژن با تاثیر نگهداری زیادترکیبات فعال در سطح غذا باشند.چندین دسته بندی از ترکیبات آنتی میکروبیال که میتوانند به پوشش های خوراکی  اضافه شوندشامل اسیدهای آلی(استیک ،بنزوئیک ،لاکتیک، پروپیونیک وسوربیک)،استرهای اسید چرب(گلیسرول ومونولورات)،پلی پپتید ها(لیزوزیوم، پراکسیداز،لاکتوفرین، نایسین)،روغنهای اسانس گیاهی(سینامون،oregano،lemongrass)،نیتراتها وسولفیتها رانام برد(Franssen and krochta,2003). پوشش فیلمها با ترکیبات ضد میکروبی میتوانددر فعالیت ضد میکروبی موثرباشد.فیلمها وپوششهای خوراکی تهیه شده از پلی ساکاریدها،پروتئینهاولیپیدهامزیتهای زیادی دارندکه شامل:زیست تخریب پذیر،زیست سازگار،ظاهر زیبا،خاصیت ممانعت کنندگی به اکسیژن ومقاوم به تنشهای فیزیکی میشود.بسته های ضد میکروبی میتوانندنقش مهمی درکاهش خطر آلودگی به پاتوژنها ودر نتیجه افزایش زمان ماندگاری ماده غذایی داشته باشند استفاده از پوششهای خوراکی بر روی میوه ها وسبزی ها با کاهش اکسیژن در دسترس محصول سرعت تنفس آنرا کندتر میکند،باکاهش تجمع اتیلن در محصول سرعت رسیدگی آنراکاهش میدهد،باجلوگیری از خروج آب محصول به حفظ تازگی آن کمک میکند،سبب درخشندگی وایجاد ظاهر مطلوب در محصول میشودوبه طور کلی سبب حفظ کیفیت وافزایش ماندگاری محصول میگردد.با استفاده از این نوع پوششها بر روی میوه ها وسبزیجات تازه علاوه بر حفظ تازگی وجلوگیری از فساد زودرس محصول میتوان بازار پسندی آنرا نیز افزایش داد.

 

 

منابع:

-Scetar ,M.Kurek,M.and Galic ,K.Trends in fruit and vegetable packaging-a review.Journal of food Technology,Biotechnology and Nutrition 5(3-4) ,69-86(2010).

-فیلمهای خوراکی در بسته بندی مواد غذایی،فصلنامه علوم وصنایع غذایی شماره 31

-بررسی تاثیرات استفاده از پوششهای خوراکی برروی میوه ها وسبزیها.زیتون،شماره 197.

-بسته بندیهای خوراکی برای مواد غذایی،ماهنامه فن آوری های نانو،شماره10

  
پنج شنبه 19 دی 1392
 فاطمه موسوی

 

انواع پوشش های خوراکی

دکسترین ها
ترکیبات حاصل از هیدرولیز نشاسته می باشند که به عنوان پوشش محافظ پیشنهاد شده اند. اگرچه آبدوست هستند ولی در برابر انتقال رطوبت، مقاومت محدودی از خود نشان می دهند.

مشتقات سلولز
سلولز به علت شکل ساختمانی اش در آب قابل حل نمی باشد. برای متورم نمودن ساختمان سلولز در آب از قلیا استفاده می شود. سپس با اسید کلرو استیک، کلرور متیل یا اکسید پروپیلن ترکیب شده، کربوکسی متیل سلولز، متیل سلولز و هیدروکسی پروپیل سلولز حاصل می گردد که برای تولید فیلم مناسب هستند. در این میان پلی مرهای هیدروکسی پروپیل سلولز که در حقیقت یک رزین ترموپلاستیک است، در حالت مذاب قالب گیری و جهت تولید فیلم استفاده می شود. پوشش های مشتقات سلولز، نسبتاً مقاوم در برابر نفوذ آب هستند و تحت تاثیر روغن ها و چربی ها و اغلب حلال های آلی غیر قطبی قرار نمی گیرند.

صمغ های میکروبی
از این گروه ترکیبات می توان دکستران، اسکلرو گلوکان، کاردلان و پلولان را نام برد. پوشش دکستران از کاهش رطوبت بسیاری از غذاها مانند میگو، گوشت ها، میوه های خشک، پنیر، کره و غذاهای منجمد جلوگیری می کند. اسکلروگلوکان نیز کاربرد بالقوه ای به عنوان یک پوشش دهنده دارد. پولولان فیلم های پرقدرت و دارای خاصیت ارتجاعی تولید می نماید. فیلم های حاصل از کاردلان نا محلول در آب و محلول در قلیا و دارای قدرتی سه برابر فیلم های آمیلوز و یک سوم فیلم های سلولزی می باشند. اشکال عمده، قیمت بالای آنهاست و اینکه برخی قوانین مانند قوانین جامعه اقتصادی اروپا استفاده از آنها را مجاز نمی دانند.

پوشش های پروتئینی
      1) زئین
      2) گلوتن
      3) کازئین
      4) پروتئین های آب پنیر
      5) ژلاتین
      6) پروتئین پنبه دانه

 زئین
بخش پروتئینی ذرت است که در الکل محلول می باشد. فیلم ها ی زئین مقاوم در برابر آب هستند. زئین در فرمولاسیون پوشش های خوراکی قرص ها، فرآورده های قنادی و برش های میوه به کار می رود. فیلم بوسیله اسپری محلول آن بر سطح محصول یا غوطه ور نمودن محصول در آن تولید می شود. حاوی یک نرم کننده مجاز مانند گلیسیرین، آنتی اکسیدان و رنگ است که پس از تبخیر حلال بر سطح محصول تشکیل می گردد. 

گلوتن
گلوتن پروتئین غیر محلول در آب آرد گندم است. تصور می شود که پیوندهای دی سولفیدی نقش مهمی در تشکیل فیلم گلوتنی دارند پیوندهای دی سولفیدی بین حلقه های دو پلی پپتید و یا پیوند خارج مولکولی پروتئین های همان پلی پپتید قدرت فیلم را افزایش می دهند و به علت زیاد بودن نیروهای  بین مولکولی، فیلم حاصل ترد خواهد بود. از این رو افزودن نرم کننده جهت بهبود خواص مکانیکی فیلم ضرورت دارد. فیلم های تهیه شده از گلوتن خالص و شفاف هستند ولی گلوتن تجارتی، به علت ژلاتینه شدن نشاسته موجود، فیلمی مات تولید می نماید. فیلم های حاصل از گلیادین شفاف و قابل ارتجاع می باشند ولی فیلم حاصل از گلوتنین شکننده و غیر قابل ارتجاع است. فیلم های گلوتن، مانع خوبی در برابر اکسیژن و دی اکسید کربن هستند. بزرگترین مانع برای بهره برداری این فیلم ها قابلیت نفوذ آب بالای آنهاست. از گلوتن برای پوشش بادام زمینی و کپسوله کردن رنگ ها و طعم دهنده ها استفاده می شود. میکروکپسوله کردن اسیدهای چرب غیر اشباع بوسیله پودر گلیادین خشک شده به روش افشان سبب کاهش اکسیداسیون و تولید کمترین میزان پراکسید در مقایسه با سایر نمونه ها می شود .

کازئین
کازئین ها گروه خاصی از پروتئین های شیر با مشخصاتی؛ نظیر پیوندهای استری فسفات، مقادیر بالای پرولین، میزان سیستئین پایین و حلالیت کم در pH4تا 5 می باشند. از کازئین نیز جهت تهیه فیلم خوراکی استفاده می شود. فیلم های حاصل چسبنده، تیره، قابل حل در قلیا و مقاوم نسبت به نفوذ آب هستند.

پروتئین های آب پنیر
خواص مناسب پروتئین های شیر موجب شده است که ماده اولیه خوبی برای تهیه فیلم خوراکی باشند. پروتئین های شیر اولاً ارزش تغذیه ای خوب و ثانیاً خواص عمل کنندگی متعدد دارند که جهت ساخت فیلم بسیار حائز اهمیت است.

ژلاتین
ژلاتین ترکیب پروتئینی مشتق شده از کلاژن است که حاوی 18 نوع اسید آمینه می باشد. ژلاتین در اثر حرارت ژل های برگشت پذیر تولید می نماید. هنگامیکه محلول های سوسپانسیون آبی پلی پپتید سرد شوند، ژل تشکیل می گردد. فیلم های ژلاتین قوی و شفاف هستند و پس از خشک شدن ژل، شکل می گیرند. 

پوشش های لیپیدی
      1) استو گلیسیرید ها
      2) موم ها
      3) ترکیبات فعال کننده سطح

فیلم های لیپیدی
استفاده از پوشش چربی در مورد فرآورده های غذایی سابقه طولانی دارد، به ویژه در مورد محصولات قنادی و محصلات تازه ( پوشش میوه). انواع ترکیبات لیپیدی مورد استفاده به عنوان پوشش های محافظ شامل منوگلیسریدهای استیله شده، موم های طبیعی و ترکیبات فعال کننده سطح می باشند. به دلیل اینکه این ترکیبات قطبیت کمی دارند، عمل عمده این پوشش ها عموما جلوگیری از انتقال رطوبت است.      

استو گلیسیریدها
گلیسرول منو استئارات را با اسید استیک بدون آب واکنش داده و آن را استیله می کنند. استو گلیسیریدها در فاز جامد به شکل آلفا پلی مورفیک وجود دارند که سبب قابلیت انعطاف این ترکیبات می گردد. نسبت به اکسیژن نفوذ ناپذیر هستند و مقاومت آنها در برابر انتقال  رطوبت به میزان زیادی به گرادیان فشار بخار آب در سرتا سر فیلم بستگی دارد. این ترکیبات برای قطعات گوشت و طیور، پنیر، کشمش، مغزها ، آجیل و آب نبات و تکه های شکلات به منظور جلوگیری از دهیدراسیون در طول نگهداری به کار می روند.      

موم ها
اکثر موم ها از نظر انتقال رطوبت، نسبت به سایر فیلم های لیپیدی و غیر لیپیدی بسیار مقاوم هستند. اگر به صورت فیلمی بر روی فیلم های خشک شده پکتینات مصرف شوند مانع خروج رطوبت می گردند. خاصیت مقاومت زیاد در برابر نفوذ آب به ساختمان مولکولی این ترکیبات مربوط می شود.                

ترکیبات فعال کننده سطح
این ترکیبات فعالیت آبی سطحی و اتلاف رطوبت به وسیله تبخیر را کاهش می دهند و به عبارتی مهار کننده تبخیر هستند. رشد میکروبی به علت کاهش فعالیت آبی با بکار گیری ترکیبات فعال کننده سطح به تاخیر می افتد به عنوان مثال با استفاده از پوشش توین سبز شدن غده های سیب زمینی مهار می گردد زیرا به علت تجمع دی اکسید کربن در بافت از سنتز کلروفیل جلوگیری می شود.

پوشش های مرکب
فیلم های مرکب می توانند شامل مخلوطی از فیلم های پلی سکاریدی- پروتئینی و لیپیدی باشند. به منظور غلیه بر تاثیر منفی یکی از ترکیبات مذکور و یا بهره مندی از ویژگی های کاربردی هر یک از آن ها از فیلم های مرکب یا چند ترکیبی استفاده می شود. فیلم های مرکب همانند سایر فیلم های مذکور دارای ویژگی ممانعت در برابر عبور رطوبت- گاز و مواد حل شده می باشند. به عنوان مثال استفاده از پوشش آلژینات سدیم حاوی دکسترین و محلول کربوکسی متیل سلولز برای محافظت گوشت- طیور و ماهی خام از تغییر رنگ و از دست دادن آب در حین نگهداری در سردخانه پیشنهد گردیده است.

 

 

مشکلات مربوط به پوشش های خوراکی
حتی با آنکه بعضی پوشش های خوراکی به طور موفقیت آمیزی به کار برده شدند. اصلاح اتمسفر داخلی به وسیله مصرف پوشش های خوراکی می تواند باعث ایجاد بوهای نامطلوب مربوط به افزایش غلظت دی اکسید کربن و کاهش غلظت اکسیژن شود. 
نتایج یک تحقیق نشان داد که واکسی کردن سیب و گلابی مانع سرعت رسیدگی نرمال شده و اگر واکس کافی به کار برده شود به طور زیادی جلوی تنفس گرفته شده و عطر و طعم های الکلی به وسیله تخمیر بی هوازی توسعه داده می شود.

مشکلات مربوط به پوشش های خوراک
سیب های پوشش داده شده با استر اسید چرب ساکارز باعث عدم کاهش تغییرات مضر در مورد سفتی، زرد شدن و کاهش وزن شد.
گوجه فرنگی پوشش داده شده با 6/2 میلی متر فیلم زئین باعث ایجاد عطر و طعم های الکلی و بد طعمی شد که با میزان اکسیژن کم و میزان بالای دی اکسید کربن در ارتباط بود.
افزایش بیش از حد ضخامت فیلم و پوشش باعث اثرات مضر ناشی از کاهش غلظت اکسیژن زیر یک حد مطلوب و افزایش غلظت دی اکسید کربن در نتیجه تخمیر بی هوازی می شود.
هر میوه و واریته ای نیاز متفاوتی به ترکیب گازی دارد. پس بنابراین بایستی بسته به نیاز هر ماده ای پوشش متناسب به آن انتخاب شود. 

خصوصیات پوشش های طبیعی          
      1) خصوصیات ارگانولپتیک
      2) خصوصیات مکانیکی
      3) حلالیت در آب و چربی
      4) نفوذ پذیری

خصوصیات ارگانولپتیک
پوشش های خوراکی باید حتی الامکان خصوصیات ارگانولپتیک خنثی ( روشن- شفاف- فاقد بو و مزه ...) داشته باشند و موقع خوردن حس نشوند. بهبود ظاهر سطحی پوشش و خصوصیاتی که با حس لامسه تشخیص داده می شود از جمله نیازهای ضروری می باشد. معمولا پوشش های پلی ساکایدی خنثی تر از پوشش های لیپیدی هستند و پوشش های لیپیدی غالبا مات – لیز و لغزان بوده و طعم مومی دارند.

خصوصی مکانیکی
معمولا پوشش ها باید به خراشیدگی و شکستگی مقاوم باشند و از خود انعطاف پذیری نشان دهند. خواص مکانیکی پوشش های خوراکی به نوع ماده تشکیل دهنده و به خصوص به پیوستگی ساختمان ان بستگی دارد. توانایی ایجاد پیوستگی به ساختمان پلیمر، طول مولکول، شکل هندسی ، توزین وزن مولکولی و نوع موقعیت گروههای جانبی آن بستتگی دارد همچنین این خصوصیت به شرایط تشکیل و روش پوشش دهی وابسته است. به عنوان مثال استحکام پوش های گلوتنی در مقابل سوراخ شدن به غلضت گلوتن و
pH محلول تشکیل دهنده پوشش بستگی دارد. 

حلالیت در آب و چربی
معمولاً اکثر پوشش های هیدروکلوئیدی خوراکی در آب محلول هستند مگر اینکه در ساختمان آن ها پیوند عرضی ایجاد شده باشد و یا اینکه از شرایط دناتوره کننده، استفاده شود. به هنگام ساخت پوشش هایی که نسبت به رطوبت مقاومت زیادی دارند، غالباٌ استفاده از موادی که تقریباٌ یا کاملاٌ در آب نامحلول می باشند، الزامی است تا بدین ترتیب از کاهش کیفیت پوشش در اثر متورم شدن یا به هم خوردن شکل هنگام تماس با مواد غذایی جلوگیری گردد. در این موارد توصیه می شود که از لیپیدها یا پروتئین های تقریباٌ نامحلول نظیر زئین یا گلوتن استفاده شود.

نفوذ پذیری
      الف) ممانعت در مقابل نفوذ گاز
      ب) مقاومت در مقابل نفوذ چربی و ماده حل شدنی
      ج) مقاومت در مقابل نفوذ رطوبت

ممانعت در مقابل نفوذ گاز
پوشش های هیدروکلوئید اگر مرطوب نباشند، نسبت به اکسیژن مقاومت خوبی از خود نشان می دهند. از پوشش های ژلاتینی می توان برای محافظت چربی گوشت منجمد در مقابل تندی، پوشش دادن شرینی ها و محصولات خشک و کپسوله کردن مواد مولد طعم استفاده نمود. اگر رطوبت وجود داشته باشد زنجیره های ماکرومولکولها حرکت بیشتری پیدا کرده و در نتیجه نفوذپذیری نسبت به اکسیژن زیاد می شود. لیپیدهایی که اغلب برای به تاخیر انداختن انتقال آب استفاده می شوند در مقابل نفود اکسیژن نیز مقاومت نشان می دهند. 

مقاومت در مقابل نفوذ چربی و ماده حل شدنی
نفوذ روغن به داخل ماده غذایی را که در حال سرخ شدن هستند و یا توسط سرخ کردن خشک می گردنند را می توان با پوشش دادن این غذاها با مواد آب دوست مقاوم به نفوذ چربی کاهش داد. علاوه بر این، نفوذ ماده حل شدنی را در حین انجماد گوشت و مواد غذایی دریایی در آب نمک یا در حین خشک کردن اسمزی قطعات سبزی یا میوه که محدودیت قابل ملاحظه ای در این نوع فرایندها محسوب می گردد، می توان با بکار گیری پوشش های مقاوم به نفوذ ماده حل شدنی که از قبل ماده غذایی را پوشش داده اند، کاهش داد.

 مقاومت در مقابل نفوذ رطوبت
در اکثر موارد تنها روش ایده آل برای جلوگیری از تبادل رطوبت استفاده از صمغ های میکروبی یا گیاهی، نشاسته، مشتقات محلول سلولز و تعداد زیادی از پروتئین ها که برای تولید پوشش هایی که مقاومت به نفوذ رطوبت دارند استفاده می شود. کاربرد چنین پوشش هایی به عنوان لایة محافظ در مقابل تبادل رطوبت، منحصرا به نگهداری گوتاه مدت مواد غذایی خشک، نظیر میوه های خشک محدود می گردد.
از بیشتر ترکیبات لیپیدی از جمله چربی های حیوانی و گیاهی، استو گلیسیریدها و موم ها برای تولید پوشش های خوراکی استفاده شده است زیرا نسبت به نفوذ رطوبت مقاومت خوبی از خود نشان می دهند. اما این ترکیبات از نقطه نظر نحوه کاربرد، ثبات مکانیکی و شیمیایی و کیفیت ارگانولپتیک معایبی دارند. از این رو غالبا مجموعه هایی از لیپید  هیدروکلوئید برای تولید پوشش بکار می روند. 

http://azamkhosravian.blogfa.com/post/3

 

  

جستجوی پیشرفته

کتب و مقالات علمی
صنایع بسته بندی و غذایی

خبرنامه: ثبت ایمیل

فرش پلاس( بسته بندی میوه و سبزی)افزایش ماندگاری محصولات غذایی - فیلم های پلاستیکی چندلایه